Broome and the Dampier Peninsula

All starts good when we reach the city. Along the road a sign tells us ‘fresh veggies’ at a nearby farm. We decide to pass and finally… Tomatoes, capsicum, cucumber, salad, watermelon, eggplants and zucchini at fair prices! What will these fresh vegetables taste delicious the next meals. It seems an eternity since we tasted much more than fresh carrots, onions and potatoes.
Hmmm – delicious.

For us Broome itself don’t has that much to do, we use it for our supplies, to prepare the next steps of our trip in the visitors centre and seek for some car facilities. Our Janis needs a couple of new belts.
Here in Australia cars play a central role… In every small city or village, there is a mechanic and a car parts shop. Broome seems to be filled with car supply stores, 4WD accessories dealers and mechanics.
Except for that, the city is a bit like the ‘St Tropez of Australia’s West Coast’. It is the heart of the pearl imperium, the Shinju Matsuri Pearl Festival (which ended the day before with amazing fireworks), has a couple of art galleries, has plenty of pubs, a Chinatown (with hardly any Chinese anymore), the oldest open air cinema in the world (with no interesting movies the nights we’re there), the staircase to the moon (which has passed when we arrived), airplane wrecks and dinosaur footprints (which can only be seen at certain very low tides) and Cable Beach. One of the five most beautiful beaches in the world. I have to admit, its an adorable patch of white sand in the middle of the city. Our first visit we enjoy the location really much, the waters are quite hot to enjoy a swim and the waves magical.

In the visitors centre we also inform about the possibilities of reaching the horizontal falls, along the coastline. Despite the name, the falls are simply tides gushing through narrow coastal gorges in the Buccaneer Archipelago, north of Derby. What creates such a spectacle are the huge tides, often varying up to 11m. The water flow reaches an astonishing 30 knots as it’s forced through two narrow gaps 20m and 10m wide – resulting in a ‘waterfall’ reaching 4m in height. But they can only be visited by boat and plane, because they lie high up at the Kimberley Coast. A location no car can reach. But we have to pass… Prices vary from 575 AU$ up to 1000 AU$ pp for a half day or a day trip. No option for our limited budgets.

We leave Broome already after a couple of hours and head to the Dampier Peninsula, named after a Dutch discoverer from long times ago. There we take a free camping near Willy Creek, nearby some Wetlands, so crocodile danger is probably. That’s one of the reasons why you cannot stay longer than three days at that camping, after that period they can come along at the smell. Or perhaps earlier when filled with a fresh human meal…
We arrive at nightfall, so we quickly light a campfire, enjoy our fresh vegetables and go sleeping.
Next morning we try the waterside, but no salties in the neighbourhood. Perhaps we’ll be more lucky at some other spots. These saltwater animals are quite often seen along the Northern Australian Coasts… So swimming over there is not really an option.

Afterward, we head to the peninsula itself. The trip starts with a drive of 90 km’s sandy gravel road. Humpy bumpy, but quite easy Janis beats the dirt. After that trip, the next 110 km’s is a sealed, straight extremely boring road. We’re puzzled about the unsealed part, followed by a sealed part detached from every other living area.
Firstly we stop at the Beagle Bay community and pay a visit to the local Aboriginal shop and a special church in the community. Some specific houses and a cosy, friendly environment greet us.
From there we head to Cape Leveque, with some nice coastlines and a huge swimming beach. Finding the right spot is harder than we taught – first we end in the ‘one arm Aboriginal community, with fees for a visit, so we leave and keep searching. We ask directions in the pearl farm and finally reach the Kooljaman centre. There we take a meal, go for a small trip to the red rock coastline but head fast to the other side of the cape, for a refreshing swim in the seawater (with no crocs over here). There we take a relaxing afternoon, before we drive to the Middle Lagoon for a camping. Despite the bad directions we cannot find it that evening, so we stay in the bushes in the middle of some road. Next morning we leave extremely early and in the first sun rays we find the Lagoon, for a short beach view.

Before we leave the Peninsula, we bring another visit to the Beagle Bay Community. Firstly because Janis has already travelled 5000 km’s with us, so some maintenance is required and I don’t feel that well about changing oil filters and so on without any support. The local mechanic checks it all for us, but there is no need for some special treatment. All is well-maintained, except for some belts – but these we don’t carry with us and need to be bought in Broome. Now our car is ready for another 5000 km’s. So we’ll just keep her in a good condition and check all necessities daily. Nice addition, we don’t need to pay him anything for that quick check.
Now we head to one of the rusty pumps in the community for some extra fuel. We cannot reach the city back without some extra litres… These pumps only serve diesel, so we need to buy our petrol supplies in the store. Gasoline is ordered and a short time afterwards our 15l is filled from a jerry can. Ready to leave the city… But after some 500m the engine starts making a strange noise. How comes? The car was perfect. We check again and the noise goes on. A friendly person stops, checks all and concludes ‘the car is pinging’, so we head back to the mechanic, explain all and he simply asks us ‘are you sure they added no diesel in your car’. Oh no, let this not be true! In the shop they confirm they gave us diesel… Because these Aboriginals cannot understand our language very well…
Damn, so our mechanic dumps all the fuel from our tank and refills it with petrol. Thats enough and the car goes further. All he wants for his job is our little part of our wine. Here in the community alcoholic beverages are hard to find!
With some retardation we head back to Broome for a last visit at Cable beach, which proves to be disappointing… The beach is covered with jellyfishes, so swimming is no option, but we get a beautiful sunset instead. We make an appointment for the changing of the belts next morning and take a campsite to refill some necessities. Only the laundry fails twice. So this has to wait some longer, snif…

Next morning we check our stuff on the internet, let the belts change and fill all our fuel supplies, before leaving the city. From there we head some 400 km’s further to Fitzroy Crossing. A small village before we go for the Gibb River Road… A rough 4WD road, straight trough the Kimberleys Region.
Underway we meet the first boab trees, a specie you can only find here, in Africa and Madagascar. Really special ones! It seems like every tree has its own personality and you spot them easily, because they are the only leafless trees in the area. The story goes that these trees had a too high value of themselves, so the gods putted them upside down in the earth. But in the wet season they bear leaves and fruits… Something almost no visitor sees, because many roads are closed (and permanently flooded) here in the Wet.

In Fitzroy they have the oldest pub of Australia, but it is transformed into an aboriginal housing at the moment. When we visit the location, a really noisy environment greets us. It looks like all Aboriginals on the neighbourhood are gathered there. They are busy drinking and chatting with each other. A strong alcoholic smell greets us by entering the ‘pub’.
However we leave quickly, refill fuel and leave for our camping place on a truck rest area along the road.
Tomorrow we’ll drive on the Gibb…

On the Gibb, we have 700 km’s of dirt roads, no connection at all and lots of gorges along the road.
So that will be the next story.

Woensdag 12september2012

De zon wekt ons in de vroege uurtjes. We rijden via Middle Lagoon helemaal terug tot in Beagle Bay. Daar vragen we de garagist van de Aboriginal gemeenschap om een kleine check-up van onze Janis. Al vlug weet hij ons te vertellen dat het allemaal ok is en we hoeven zelfs niet te betalen.
We willen graag aan het tankstation, of beter gezegd… 2 verroeste tankpompen, nog wat bijtanken. Blijkbaar is de brandstof op en moeten we naar de dorpswinkel om benzine. Ik betaal aan de kassa 15liter benzine en enkele momenten later wordt er een jerrycan geleegd in onze Janis…
We rijden het dorp uit en opeens hoor ik een ratelend geluid. We stoppen onmiddellijk… en zo doet ook de wagen na ons. “Everything all right?”
Wat kan dat geluid zijn? Steentje in het voorwiel? Uitlaatklep die wat los zit?
Nee hoor, “Your car is pinging”… terug naar de garage.
Het eerste wat de garagist me vraagt…”Are you sure the put petrol in the car?”
Damn…terug naar de shop… Ik vroeg naar “gasoline”…en zij verstonden diesel…. Verdorie, we zijn onze Janis aan het verdrinken met diesel… Onmiddellijk draint de garagist de car en we vullen haar opnieuw met petrol. Het slaat aan ons hart…hopelijk doet ze het straks terug…
Hoogstwaarschijnlijk is onze Janis niet het eerste slachtoffer van een verkeerde communicatie…maar haar immunituit is schitterend en ze herstelt volledig. Amazing!!! En de garagist vertelt ons lachend dat ze nu ook even aan de binnenkant ‘gecleaned’ is. En opnieuw hoeven we niet te betalen. Ongelooflijk. Hij vraagt ons wel de rest van het kratje wijn dat we nog bijhebben. Ik loop nog snel terug naar de winkel om een bierte te kopen maar helaas…geen alcohol in de lokale shop van de Aboriginalgemeenschap… Nu begrijp ik waarom onze garagist zo blij is met ons restje wijn.

Terug in Broome lopen we nog naar enkele autowinkels voor wat technisch materiaal voor onze Janis. We zijn net voor de zonsondergang op Cable Beach, het wereldberoemde strand. Een fris duikje in het water mogen we wel vergeten want het strand ligt vol met kwallen. Enkele dagen geleden zag het er hier iets idyllischer uit.

We gaan voor een ontspannen avond naar de camping…met douche…en wasmachines… Een misrekening voor Bart toen we zagen dat ze enkel te gebruiken zijn voor 19u. We wilden het toch nog proberen maar zonder resultaat want blijkbaar worden ze ook degelijk afgesloten ‘s avonds.
Morgenochtend een nieuwe poging…

Donderdag 13september2012

Goedemorgen….afspraak in de garage om 7u30…om de aandrijfriem te vervangen. Bart gaat om 7u vol enthousiasme naar de wasplaats maar na enkele minuten zie ik hem even teleurgesteld terugkeren… Blijkbaar had iemand hetzelfde idee….en zijn alle wasmachines bezet! Verdorie…terug een misrekening in het huishouden. Dan doen we de was maar na het garagebezoek.
Ze werken inderdaad maar een half uurtje aan onze Janis en zijn we er met een rekening van 87dollar nog goed vanaf. Ondertussen leren we in de winkel heel veel over allerhande handige accessoires voor de 4wheeldrivers.
Onze afspraak loopt wel wat uit zodat het al vlug 10u is en we beslissen om de was nog even uit te stellen… Anders zijn we voor zonsondergang niet op onze bestemming.
We gaan eerst nog tanken, vullen het oliepeil bij en zetten de bandenspanning gelijk. Soms worden we wat onwel bij het benzinestation…niet omwille van de geur, maar omwille van de prijzen….120liter…200dollar… En hier in Broome valt het nog mee… Straks gaan we naar 2dollar tot 2,40dollar voor een liter benzine!
We proberen mooi op 80km/uur te rijden zodat we een maximale afstand kunnen halen met onze tank. Momenteel halen we max 550km met een volle tank van 80liter. In 4×4 is het verbruik natuurlijk veel hoger.

Om 11u verlaten we Broome en rijden richting Fritzfroy Crossing. We hebben 400km rechte weg voor ons liggen… We zien de eerste baobabs langs de weg. Deze bomen komen in Austalie alleen in de Kimberly ‘s voor. Verder vind je ze nog in Madagascar en Afrika. De legende vertelt dat de baobab last had van hoogheidswaanzin, of beter gezegd een dikke nek had. Deze houding zinde de goden niet en daarom zetten ze hem onderste boven, met de wortels naar boven. Niet zo slecht bedacht als je de vorm van de boom ziet. De boom heeft ook een speciale waarde voor de Aboriginals. Jammergenoeg respecteerden de ‘white men’ dit niet en maakten ze er ‘prisontrees’ van…bomen waarin ze the Aboriginal people konden opsluiten.

We rijden helemaal door tot Fritzfroy Crossing omdat we nog even op internet de bevestiging van een vliegtuigticket moeten nakijken. We hebben jammergenoeg geen contact met onze eigen gsm. Gelukkig wil de dame aan de receptie van het caravanpark ons helpen. Ik mag zelf niet inloggen op de computer maar ik mag haar wel al mijn gegevens doorgeven. We zijn tevreden want alles blijkt in orde.

In het dorp rijden we nog even naar het oudste cafe van Western Australia. Ze hebben er nu een cultureel centrum voor Aboriginal art van gemaakt. In de bar horen we een lawaai van je welste. We piepen binnen en zien allemaal zwarte hoofdjes en een sterke dranklucht. Het alcoholprobleem is algemeen gekend in de Aboriginal gemeenschappen. Wel heel interessant om even de sfeer op te snuiven. Maar een biertje onder de 7,5dollar kennen ze hier niet…

We keren terug naar een parking 15km buiten het dorp en beginnen ons avondritueel..