Mining Town vs Colonial Town

Donderdag, 17 juli 2014

In samenspraak geven we de reis een andere wending. We willen allemaal samen de hoogvlakte, de altplano, van Bolivia verkennen.
We vertrekken om 6u30 op goed geluk naar het busstation. En we hebben geluk. Om precies 7u zitten we op de bus naar Oruro. Tegen de middag zijn we daar al en om 12u30 hebben we een verbinding naar Potosi. De tijdsgap geeft ons de gelegenheid om een vers frutsapje te drinken en een stuk kip met frieten in een plastiek zakje mee te graaien. De fles cola erbij maakt van ons 4 fastfoodjunkies. Maar we maken voornemens voor een vegetarisch avondmaal…
We doorkruisen prachtige landschappen en zien de eerste stukjes zoutvlaktes. Ook onze neus en ogen raken steeds droger bij het doorkruisen van de dorre omgeving.

Hoe meer we Potosi naderen, hoe indrukkender het landschap wordt. Roger kan niet stoppen met filmen met de nieuw go-pro. We rijden langs indrukwekkende valleien en de kleuren van de kale rotsen worden steeds roder. We vervelen ons geen minuut tijdens de 5u durende busrit.
Bij ankomst in Potosi vinden we een 4-persoonskamer in een gezellig hotelleke met een superlekker ontbijt: vers fruitsap, pannekoeken, eitjes, ananas, bananen, chocolademelk en verse broodjes. Dit allemaal voor de prijs van 6 euro per persoon. En het belangrijkste mogen we niet vergeten: de glimlach en hulpvaardigheid van het personeel!!!
Diezelfde avond laten we ons nog verleiden door een gezellig restaurantje waar Bart en Roger een typisch gerecht uitproberen: gedroogd lamavlees met gekookte maïs en een kaassaus. Christine en ik houden het op een vegetarische pizza en lasagna. Het vegetarisch koken wordt even uitgesteld tot morgenavond…

Vrijdag, 18 juli 2014

Bezoek aan de “Cerro Rico”. De stad Potosi is rijk geworden met de mineralen en ertsen uit deze mijn. Maar het is de hel! Met het zilver gevonden in deze mijn kan je een brug bouwen van Potosi tot Madrid. Maar met de botten van de verongelukte mijnwerkers kan je eveneens een brug bouwen van Potosi tot Madrid. Dit vertelt Eduardo Gallani in zijn beroemde boek “De aderlating van het Latijns-Amerikaanse continent”. En ook ik zal het stof in de schachten niet vlug vergeten. Met mijn gevoelige luchtwegen lig ik 2 dagen later in de zij. Hoesten, snuiten,..een verschrikking. Na 5 dagen beslis ik om antibiotica te nemen. Aangenaam is iets anders. Maar ik word door de familie goed verzorgd! Mij zien ze geen 3de keer in de mijn!

Zaterdag, 19 juli 2014

Vandaag zou iets aangenamer moeten worden… Bezoek aan de koloniale stad Sucre. We moeten er wel terug 3u voor busje rijden maar het is het waard. Sucre ligt heel wat lager dan Potosi waardoor de temperaturen ook veel aangenamer zijn. We kunnen zelf een ijsje eten!

From La Paz we take a bus to Oruro and then further to Potosi. Potosi is a mining city, in the past cherished for the silver production, nowadays better known for copper and tin. But the mine in the pyramidal Cerro Rico nears its end… We start with an exploration of the colonial old town, a wealthy environment. The church, a convent and mostly colonial towns, before we have lunch.
A visit to the mines in the region is a must-do, not a really inviting environment, nonetheless it gives us a glimpse why locals worship Tio, their devil. This is planned during the afternoon… Before we enter the mine we get dressed for this dirty place, we buy some drinks for the miners (but skip the 96% pure alcohol), visit a refinery and then enter the place… A long, quite low tunnel leads us in. Since it is friday afternoon, most of the activity slows down. However, the dust, low ceilings, water and other elements give us a good impression. We explore some shafts, see some miners and pledge hail to Tio at two occasions. All of us are happy to be back in the open air. Just like many others, but another 15 million died during their working shifts all the ages, never to see daylight again…

The next day we take a long bus ride to Sucre, a beautiful colonial town and the current seat for justice in the country. Once again we cross the stunning Altiplano environment during a 3,5 hour scenic drive.
Sucre itself is a nice, white colonial town. It is an important place for the history of Bolivia, because here the independence was signed. Nowadays it stays the juridical heart of Colombia.
After the visit, we have another 3,5 hour return bus trip…