Cruising the Amazon, Part 1

In Macapa, actually Santana, we hear that there is only a boat on monday, at 6pm… This gives us nearly two days in Macapa. We use the time to have some good dinners, otherwise you’re not in Brasil. I think that eating little here is a national sin.
The rest of the time we spent in our hotel room, surfing and preparing a couple of things. We also buy some locks and a spare hard drive for the long trip upstream. When we buy the boat tickets, we make the mistake to buy them in an agency instead of immediately on the boat, but we thought that it is a direct connection from Santana to Manaus…

Once on the boat we realise that we’ll get on another boat in Santarem… No worries, on the boat all our dinners are included and we hang our hammock lazily on the deck. It is just enjoying the trip for some 2 days on this boat. Plenty of time to read and write, since power supplies are provided 🙂
The dinners on this boat are superb… So what can we wish more?

When we arrive in Santarem a boat picks us up to take us to the connection boat… Here we realise the real mistake we made by booking with an agency. That special transport between the boats is not included, nor we get dinner on the second boat. Normally they assured us that everything was taken care of till Manaus…
Bad service, but ok… No further worries.

On that second boat we get immediately company from 2 wonderful kids… They talk and play a little with us. The boat itself is bigger than the first one, offers some more options but the kitchen here is horrible. Luckily we don’t have to endure this for a long time, only two days. So we get the opportunity to buy some bread and with the jam from Cora, we survive easily.

The days pass as lazy as on the first one… Eating, sleeping, watching the river passing, writing and reading. Sometimes on the deck, at other moments in our hammock. The scenery is great, just like the weather. An endless stream of water guides us to Manaus…

Dinsdag, 27 mei 2014
De tweede dag op de boot zit er bijna op… Vraag me af welke zonsondergang we straks krijgen. Ondertussen heb ik het gezelschap gekregen van een Braziliaanse schoonheid. Ze is nog maar negen maar voor haar glimlach zal iedere blanke prins bezwijken. Boven op het dek kregen we snoepjes en koekjes van haar. Het is opmerkelijk hoe vriendelijk de mensen zijn. We krijgen van iedereen een glimlach. Ze staan ook heel graag op de foto.

Luister, er wordt omgeroepen dat we kunnen eten. Dit is het belangrijkste moment van de dag.

De avond spendeer ik op het bovendek onder de blote sterrenhemel. Prachtig. De kinderen amuseren zich rot op de boot. Ze hebben ruimte genoeg om rond te rennen. Tijdens de nacht hangt iedereen in zijn hangmat. Je hoort geen gesnurk of geween van kinderen. Zou dit door het gewieg van de “redes” komen? Ik vind het ook altijd opmerkelijk dat de kinderen hier zo vlug zelfstandig zijn.

Woensdag, 28 mei 2014
Deze namiddag kreeg ik het toch even op mijn heupen. In de morgen had Bart de hangmatten mooi opgehangen. Toen ik even later terug beneden kwam, had een koppel hun bedden bijna op de onze gehangen terwijl ze nog 2 meter plaats ernaast hadden en hebben. Ik krijg er gewoon claustofobie van. En niets die hen stoort hoor!

Bovendien ontdekten we deze morgen dat we 20euro teveel betaalden voor onze bootreis. Bij de aankoop van onze tickets beloofden ze ons een rechtstreekse reis van Macapá tot Manaus. Op de boot blijkt dat we in Santarem toch op een andere boot moeten. En we moeten ook nog de maaltijden en de boottransfer betalen. Stom agentschap! Jammergenoeg ligt die 36u verwijderd! We besluiten om onze reis er niet door kapot te laten gaan. Zeker niet als je de glimlach van de Brazilianen op de boot ziet.

Vrijdag, 30 mei 2014
Goedemorgen…6u. Er is al volop leven op de boot. Kinderen rennen tussen de hangmatten. En ze zijn al bijna allemaal gedoucht! De Brazilianen zijn echt een fier volk!!! Straks meren we aan in Manaus en ze zijn al allemaal opgemaakt!
Met de hoge teperaturen gaan ze minimum 2 x douchen per dag. En na iedere verfrissing staan ze volledig in het nieuw…ook de kinderen. Bart vertelt me hoe ‘ s avonds de geur van zeep en parfum rondhangen op de boot.

Heel eigenaardig… We eten om 6u – 10u – 16u. Wat vroeg voor iedere maaltijd. Om 20u ligt bijna iedereen in de hangmat en om 21u is het muisstil.
Ik denk dat wij de enigen zijn die dan nog liggen te lezen. En vaak nemen we ook geen 2 douches per dag…

Gisteren heb ik bijna de helft van Khaled Housseini’ s nieuwste boek uitgelezen. Alweer een voltreffer. Hij blijft toch een wonderlijke verteller. Het deed deugd om eens iets totaal anders te doen. Tijdens het leven van een wereldreiziger is er niet veel tijd over hoor. Fotograferen, selecteren van de beelden, verslagen schrijven, voorbereidingen maken en informatie inwinnen. Veel boeken heb ik nog niet gelezen.

Het landschap is indrukwekkend. Het is het einde van het regenseizoen en het water staat hoog. Zelfs zo hoog dat de huizen aan de waterkant onder water staan.

Daarjuist kwam een dame onze hangmatten inspecteren. Ze gaat die ook naaien als ze thuiskomt. Onze hangmatten vallen echt wel op met hun muskietennet. We zitten als het ware elk in onze cocoon. Net als vlinders. Jammergenoeg kunnen we zo hoog niet uitvliegen met onze zware bagage.

One thought on “Cruising the Amazon, Part 1

Comments are closed