Titicaca playa in Copacabana

Zondag, 13 juli 2014

Met zijn allen naar Copacabana…8 volwassenen en 6 kinderen. We hebben onmiddellijk een busje vol naar de grens. Na de stempelcontrole nemen we opnieuw een busje naar Copacabana. We wandelen naar ons hotel en eten taart met zijn allen op het gras naast het hotel met een prachtig zicht over de stad. Er is stralende zon! Iedereen geniet ervan en de kinderen spelen in de hangmatten.


Daarna wandelen we naar de kathedraal. Het witte gebouw schittert in de zon. En we hebben geluk… We zijn getuige van de “doping” van de voertigen op het plein voor de kathedraal. De mensen hopen zo op een veilige rit. Na het besprenkelen van de auto met wijwater door de priester wordt de champagne erover gespoten. Indrukwekkend en vooral leuk om de zien. Als afsluiter van de excursie gaan we met zijn alleen een dagmenu eten. Met een gevulde maag gaan mijn vrienden hopelijk veilig terug nar huis.

Wij klimmen nog naar het uitkijkpunt van Copacabana voor de zonsondergang. In het hotel laten we ons nog verleiden door een lekker avondmaal in het superromantisch restaurant. Daarna kruipen we onder de wol in een lekker verwarmde kamer. Het hotel is een echte aanrader. We waden ons in Griekenland door de witte/blauwe kleur en de vele koepels. PRACHTIG!!!

On sunday morning we fill a bus with friends of Ilse, cross the Bolivian border to Copacabana. A small village at a big playa on the lakeshore.
In the city we drop our luggage in the hotel, share a picnic and go for a walk into town. When we walk through town, we see a lot of adorned cars, waiting for the ‘benedición de movilidades’ – the ‘blessing of the automobiles’. The owners of the cars adorn their car, drive to the church, where a priests blesses the car and his owners. After that the car is baptised with champagne or lemonade and flowers… In the end the owners bring offerings into the church, ranging from flowers and food to huge Mary statues.

After that we share a day menu in one of the many restaurants at the lakeshore, before everyone has to return home, since the children have a normal school day tomorrow…
We walk uphill, to enjoy a beautiful sunset over the lake. Only Christine stays into the hotel, since the altitude sickness never leaves her.
Our hotel has a romantic scenery, including a cosy restaurant, where we finish the day.