The Salt Plains of Uyuni, Bolivia

From that spot we have a long drive to the salt flat… We cross a sandstorm, pass along some flamingo lakes and see the landscape changing in the white salt region. That evening we sleep in one of the salt hotels along the real flat.
Early morning we leave to experience sunrise on the flat. The polygonal shape of the flat looks miraculous and when we continue to the cactus island, we can enjoy some funny shapes. The swinging grannies, a bunny, a meerkat, … After that we keep driving along the flat to Uyuni, which is open only for one hour.


So we enter the town, but leave only 3 hours later after a long time waiting and bargaining for transport. Luckily our driver simply takes us to Tupiza.
One funny detail… During the way from Uyuni to Tupiza, we pass a long stretch of sand. The car gets bogged and a shovel and pushing it further don’t help. So our driver climbs on the roof, picks a blue parcel and unwraps it… It is the front axle from the car! All that time we were simply driving with only one axle. After he puts it in, we learn him the difference of locked and free hubs in front and then the car gets out in 4WD… A while later, the driver removes the front axle again before continuing the trip. Incredible!

Our conclusion about the trip to the ‘salar de Uyuni’ :

Think twice,
Before you throw the dice.
The route is stunning,
But the agencies cunning.
The Nature struck,
And the organisation sucks…
So choose wise,
Before you pay their price!

Woensdag, 23 juli 2014

Door de woestijn…. met een zandstorm als toemaatje. We konden gewoon de jeep niet verlaten. Je wordt omver gewaaid en je gezicht wordt bekogeld met de zandkorrels.

Donderdag, 24 juli 2014

Het hoogtepunt van de trip: de zoutvlakte – Salar – van Uyuni.
We vertrekken om 6u om de zonsopgang over die immense witte vlakte te zien. Daarna rijden we door tot Incahuasi, het cactusseneiland. Vooral Roger raakt in hogere sferen bij het zien van die prachtige cactussen.
We rijden nog wat verder…en opeens begeeft de versnellingsbak van de andere jeep van ons agentschap het. Oplossing: slepen. Dat weten onze chauffeurs wel, maar voor en snelle reparatie zorgen…dat is een ander paar mouwen. We rijden door tot in Colchani aan de rand van de Salar. Daar krijgen we het goede nieuws dat er een opening gemaakt is van een uur in de blokkade van Uyuni. We rijden Uyuni binnen. Het lijkt wel een spookstad. Alles is gesloten en er zijn nauwelijks mensen op straat. De stad is al 10 dagen afgesloten van de buitenwereld. Er komt geen bevoorrading. Daarom hebben veel mensen hun handeltje afgesloten. Ook de benzine begint schaars te worden en is al verdubbeld in prijs.
Wij zitten dus ook vast in Uyuni… met een kapotte jeep en zonder benzine. De chauffeur van de kapotte auto heeft een schitterend idee… Wij nemen privé-vervoer naar Oruro, onze jeep wordt gevuld met de andere passagiers en hij kan zijn wagen repareren. Dat zou hem goed uitkomen maar wij hebben een probleempje met de hoge prijs van het privé-transport. De onderhandelingen gaan niet vooruit…
Uiteindelijk besluit onze chauffeur om zijn collega naar de garage te slepen en terug te keren…misschien met een betere oplossing. Hij komt terug met de optie om naar Tupiza terug te rijden op voorwaarde dat hij benzine kan vinden in Atocha. Wij denken dat het een rechte asfaltweg zal zijn… en nog de nachtbus naar La Paz zullen halen. Maar niets is minder waar… Gewoon een Paris-Dakar-weg. We moeten zelfs stoppen omdat de jeep zich vastrijdt in een duin als gevolg van de zandstorm. En nu komt het “magisch realisme” van het verhaal: De chauffeur haalt een pakje van het bagagerek… De VOORAS van de jeep! Geen wonder dat het beestje niet trekt! Na het monteren van de as kan hij zijn wielen locken en in 4X4 rijden. We kunnen onze ogen niet geloven! Bovendien wordt na het avontuur de vooras er gewoon terug afgehaald!
Om 21u30 bereiken we uiteindelijk veilig Tupiza. Daar ontdekken we nog dat ze zomaar 250 dollar van onze rekening aan het halen zijn omdat we niet via internet de verandering van onze reservatie bevestigd hadden. Ik had wel speciaal 2 dagen geleden gebeld en het hotel had me telefonisch bevestigd dat alles in orde was. Even paniek. Ik bel de klantendienst van booking.com op en leg de situatie uit. Gelukkig wil het hotel meewerken en zullen ze alles terugstorten. Zo kunnen we toch rustig gaan slapen. Wat een dag!!!

Besluit van de trip:
Prachtige landschappen, maar een bikkelhard klimaat!!!

Vrijdag, 25 juli 2014

Deze morgen wilden we allemaal genieten van een warme douche om het stof van de voorbije 4 dagen af te spoelen. Maar het is ons niet gegund: LEIDINGEN BEVROREN!!!
We halen dus maar ons gasbommetje boven en warmen wat water op. Bart wast mijn haar met een bekertje. Dat is toch romantisch!

Vandaag: Eventjes naar La Paz. Dit is net zo ver als van thuis naar Zuid-Frankrijk. En dan moeten we nog eens 12u verder tot in Cusco. We slaan dus wat snacks en chocolade in om de rit te overleven.

Op de middag start ons busavontuur. De rit valt mee tot zonsondergang. Dan begint het koud te worden in de bus… tot ijskoud. Het gaat door alle botten. Buiten gaat het tot -20°C. En binnen in de bus is het niet veel beter! Die rit zullen we niet vlug vergeten!
We arriveren in La Paz om 5u in de morgen. Nu moeten we nog wachten tot 8u30 voor onze bus naar Cusco, nog eens 12 u. Gelukkig heeft deze bus wel verwarming!

One thought on “The Salt Plains of Uyuni, Bolivia

Comments are closed