From Perth to Steep Point

Dinsdag 21augustus

Al heel vroeg worden we gewekt door het gedreun van de roadtrains. Na een klein ontbijt gaan we onmiddellijk de baan op richting New Norcia. Een heerlijk gevoel…bijna alleen op de weg! We rijden in een glooiend landschap met heel wat schapen. Oharme die dieren…zo slordig geschoren! Dit is echt wel zonder respect gebeurd! Papa deed het indertijd toch veel beter! Die kon scheren met liefde!


New Norcia is eigenlijk een Spaanse missiepost opgebouwd onder leiding van Benedictijnen. Je hebt er een kerk, klooster, hotel, bakkerij,… Een kloostergemeenschap die volledig instond voor zijn eigen onderhoud. Jammer genoeg werd iedere steen hier gelegd door de Aboriginals.

Vandaaruit rijden we tussen prachtige bloemenvelden naar het Nambung National Park om de Pinnacles desert te zien. Hier zien we 400ha gele woestijn met overal zandstenen rotsen. Het lijken wel stenen marionetten. We dachten hier warm te hebben maar tussen de regenvlagen door bezoeken we het natuurschoon. Voor de eerste keer rijden we met onze wagen over zand. Onze Janis zal het allemaal wel herkend hebben want ze was hier een tijdje terug ook al.

En nu op zoek naar een slaapplaats… Een camping vinden we hier te duur voor wat het is, dus rijden we maar een zandweggetje in…lekker verstoppertje spelen tussen de struiken!
Op het menu staat een slaatje van tomaten, een overheerlijke avocado en een blik tonijn met een vers limoentje erover en een glaasje wijn. We gebruiken voor het eerst ons gasvuurtje om water te koken voor een soepje. Voor de uitgebreide warme maaltijden hebben we wat meer zon nodig. Om 18u30 liggen we al in ons bed. De een met een boekje en de ander met de computer..in een muisstille omgeving. Slaapwel.

Woensdag 22augustus2012

We ontwaken tussen de struikgewassen…letterlijk deze keer wel want gisterenavond plaatsten we onze auto in een inham richting strand, lekker verborgen in het struikgewas. Dit zorgde wel voor een bezoek van aggressieve muggen.

We vertrekken heel vroeg naar het Drovers Cave National Park nabij het dorpje
Leeman. We passeren eerst even aan de publieke douches waar Bart een ijskoude douche neemt in open lucht. Ikzelf hou het bij het bevochtigen van een handdoek en zo doe ik een kattewasje. Ook de vaat wordt in de wasbak gedraaid.
Na deze verfrissende activiteiten gaan we op zoek naar de grotten. Een 25 km door een prachtig wildflower-landschap brengt. We zien onze eerste koppel emoes. Die grote vogels die sterk op struisvogels lijken.

Op de zandweg naar de grotten zijn we genoodzaakt zijn om onze Janis in 4×4 te zetten. We zetten de wielen vast en maken onze eerste 4x4drive op Australisch grondgebied. Het lukt ons heel goed en we voelen ons supergoed bij dit avontuur. Na zo ‘n 10 km komen we aan de grotten. Telkens zetten we een stapje verder in de donkere grot tot we uiteindelijk na een 20tal min aan de andere kant het licht terug zien verschijnen. De grot is eigenlijk een brede tunnel die bij regenweer volledig onder kan lopen. Een schitterende ervaring.

Daarna maken we een wandelingetje door het wildflowerpark en opeens achter de bocht kijk ik recht in de ogen van als het ware een hert…ze springt recht..en ja hoor….we zien onze eerste 2kangoeroes!!! Wat een geluksdag!!!

Na deze prachtige natuurervaringen rijden we 200 km door tot Geraldton waar we nog vlug onze kaart van de roadassistance en verzekering derde partij ophalen. Dit sloten we deze morgen telefonisch af. Hier in Australie kan je alle papierwerk telefonisch afhandelen omdat de mensen soms zo afgelegen wonen.

Als afsluiter rijden we naar een gratis parking temidden van een prachtig landschap. We zijn nu al 10dagen onderweg en spendeerden nog maar 50dollar aan overnachtingen. Dit is het grote voordeel van de slaapgelegenheid in onze lieve Janis.
Slaapwel en tot morgen voor meer nieuws over Kalbarri National Park.

Donderdag 23augustus2012

Vandaag komen we pas rond de middag aan in Kalbarri National Park. We besluiten om vandaag the Z-loop te wandelen. We dalen helemaal de kloof in tot de rivier en genieten op dit intieme plaatsje van de mooie rotsformaties en de intense kleuren.

Vrijdag 24augustus2012

We zijn vroeg uit de veren en trekken onze windstopper aan voor een stevige ochtendwandeling over de kliffen ten zuiden van Kalbarri. We worden gegroet door verschillende kangoeroes en een eenzaam dolfijntje tuimelt door het water.
In het stadje Kalbarri gaan we op zoek naar een nieuwe benzinefilter. We vinden er eentje maar die is net gebruikt in een auto die ze aan het opzetten zijn. Maar geen nood…de filter wordt losgekoppeld en we kunnen hem afkopen. De garagist brengt er de volgende keer uit Geraldton wel een nieuwtje mee! Bart vervangt vandaag dus zijn eerste benzinefilter en het gaat prima!
Na nog een extra tankbeurt rijden we opnieuw naar het Kalbarri National Park, dit keer voor de Loop. Dit is een 8km lusvormige wandeling. Ze raden aan om voor het parcours 3u tot 5u te voorzien. Het is al 14u en we willen toch zeker om 17u terug zijn. Dus even gas geven….en het lukt ons in 2,5u!!! Een prachtige ervaring!!! Het lijkt hier wel op the Grand Canyon! We komen een koppel tegen van 70jaar die dezelfde toer liepen…alleen in een ruimere tijdspanne…Hun leuze is…keep on walking in life!!! Ze reden net Australie rond in 5,5maand! Amai!
Die avond vinden we een superkampplaats op een paardenrange. Er is een keuken, warme douches, een wasmachine en electriciteit…al wat we nodig hebben!
Slaapwel!

Zaterdag 25augustus2012

Transferdag van Kalbarri tot Denham (375km)

Zondag 26augustus2012/Maandag 27augustus2012

Beste vrienden,
Ik wil jullie graag onze belevenissen vertellen in het Francois Peron National Park vanuit ons tentje met zicht op zee en mijn voeten in het nog warme zand van de voorbije dag.
Het is hier muissssssssssssssssssssssttttttttil en boven ons hoofd schittert er een prachtige sterrenhemel en een maan die het strand verlicht.
Gisterenmiddag reden we het park binnen…op naar een nieuw avontuur…in 4wheel!!!
Bij het begin van het park moesten we onze banden verlagen tot 20psi met de daar aanwezige compressor. Leuk om te doen. Tot mijn grote verwondering loopt een band nog zo snel niet leeg…. Dan nog onze Janis in 4wheel-modus en daar gaan we.
Het eerste stuk valt best mee maar hoe noorderlijker, hoe dieper het zand wordt. We proberen de sporen te volgen maar toch gaat ze af en toe even naar links of naar rechts. Maar we worden bij iedere km behendiger in de technieken van onze Paris-Dakar-rit. We rijden helemaal tot Cape Peron en worden er verblind door een prachtig strand omgeven door vuurrode kliffen. We bereiden chicken massala bovenop de klif en in de namiddag gaan we wandelen op het strand. Al vlug liggen we plat op onze buik voor het fotograferen van allerhande krabben en een kolonie aalscholvers. Het is leuk om te zien hoe deze elegante vogels over het water schieren en vis vangen.
In de late namiddag zetten we koers naar onze kampplaats, the Gregories. Hier hebben we een 3sterren-hotel met zeezicht! We lezen nog een boekje op het strand met een prachtige zonsondergang.
Daarna nog even foto’s selecteren voor de blog…en dan onder het donsdeken. Slaapwel.
De volgende morgen ontwaken we bij een prachtige zonsopgang. Na het ontbijt maken we een leuke strandwandeling van een 3-tal uur langs de vuurrode rotsen. Daarna halen we het snorkelmateriaal boven en wagen ons bibberend in het koude water. Veel valt er niet te zien en we zijn dan ook vlug terug uit het water. In ieder geval zijn we gewassen voor vandaag. Douchen met zoet water komt overmorgen want daarvoor hebben we te weinig waterreserve mee.
Na deze aangename ochtend rijden we naar de andere kant van het schiereiland en bereiken een idyllisch strand met een prachtige azuurblauwe zee zonder golven. Het is er windstil. Gewoon een droom!
Ik geniet van het laag tij om in het water te wandelen. Het water is kristalhelder. Opeens zie ik een reusachtige stingray die elegant over de zandbodem beweegt. Terwijl ik het dier sta te bewonderen, voel ik opeens een prik tussen mijn tenen van mijn rechtervoet en net erna een ander in mijn linkerhiel. Ik begin te roepen en te springen en snel naar het strand.
Ik vind inderdaad 2 piepkleine wondjes op de plaatsen van de prikken. Welk beest kan dat zijn? Ok, dan maar mijn zeepantoffels aan. Bart vergezelt me want ook hij wil eens zien welke visjes we kunnen vinden. We wandelen een heel eind en verzamelen heel wat prachtige schelpen. Opeens bemerken we een krab van zo’n 20cm met een klein lijf maar reusachtige knijpers klaar voor de aanval. Ze schieten als raketten uit het strand en vallen inderdaad aan. Dit waren dus de daders van de prikken in mijn voet! Leuk om te weten.
We vinden ook een reuze-kauri (de geluksbrengertjes in Senegal) van zo’n 30cm. Wat een slak onder die schelp!!! Dit zie je ook niet elke dag op het strand.
En nu slaapwel…muisstil…alleen hoor je soms een vis opspringen uit het water.

Dinsdag 28augustus2012

Vandaag stond onze wekker…6u. Dat is toch anders ontwaken dan met de zon…minder leuk in ieder geval!
Deze morgen willen we naar het voederen van de dolfijnen gaan kijken op Monkey Mia. We hebben wel eerst nog een 4x4track te doen…en die lukt aardig. We zijn nog juist op tijd om een aantal dolfijnen aan het strand te zien.
We willen vandaag nog iets anders…dugongs zien…zeekoeien. We informeren naar de prijs van de boot….80dollar…even met de schipper spreken en mijn gidskaart tonen…en we krijgen halve prijs…beiden! Lucky we!!!
Als eerste deel van onze bootreis bezoeken we een pearlfarm. We leren hoe men de pareloesters bevrucht met een pareltje gedraaid uit een gewone zoetwatermossel. Dit zijn blijkbaar de enige schelpen die niet splijten bij het draaien van parels. De oesterschelp wordt met een speciale tang zo’n 2cm geopend en daarna begint er een verfijnde operatie waarbij het kleine pareltje in de kern van het dier wordt geplaatst. Die gaat na 45sec terug dicht voor 7jaar waarna ze hopelijk een mooie ronde parel vinden. Het record aan implantaten per dag is 700 en is bereikt met Japanse handen.

Daarna zeilen we richting de grasvelden in het prachtige, heldere zeewater. Hier leven 10% van de totale zeekoeienpopulatie. Ze hebben net zoals onze koeien herkauwmagen. Die kan alleen werken in warm water. Hier komen ze dus vooral in de zomer voor. Nu, in de winter, komen ze grazen en zwemmen naar de warmwaterstromen waar het herkauwingsproces kan gebeuren. We zien er heel wat hun snuit boven water steken. Ik dacht dat die een staart hadden zoals een olifant maar nietes…het is de staart van een dolfijn!

Na deze leuke ervaring rijden we richting Steep Point, het meest westelijke puntje van Australie. Maar dit is een verhaal voor morgen…

Woensdag 29augustus2012

Ik kan niet wachten om jullie onze belevenissen van vandaag te vertellen.
Deze morgen werden we tussen de buches gewekt door een prachtige zonsopgang over de vlakte. We rijden zo vlug mogelijk naar het begin van de 4x4track richting Steep Point, het meest westelijke puntje van het Australisch continent.
Een bord verwittigt ons dat we de bandendruk het best verlagen tot 20psi. Hier staat jammergenoeg geen compressor en bij de terugkeer hebben we nog 189km unsealed road maar geen 4x4track tot het volgende roadhouse (een benzinestation waar je ook iets kunt eten). Dit is een heel eindje met een bandendruk van 20… Dus willen we eerst even proberen te verlagen tot 35… Al vlug rijden we ons vast en zijn we genoodzaakt te verlagen tot 25. Dit lukt perfect. We worden verrast door een prachtige azuurblauwe zee. In al mijn reizen zag ik deze kleur nog nooit eerder!!! In de open zandvlaktes staan hier prachtige fluoroze bloempjes te pronken. Ik neem er eentje in de car…en wat blijkt?…Na een tijdje gaat die gewoon helemaal dicht. Dus alleen te bewonderen op eigen grondgebied! Leuke eigenschap!
We melden ons bij de ranger (parkwachter) waar we met trots onze Janis tonen en de groeten doen van Tom en Marianne. Onmiddellijk weet hij over wie we spreken. Bart heeft ondertussen een teek die vastgeklemd zit tussen zijn beenharen. We vragen hem om medische assistentie. Die mensen hebben altijd meer ervaring hierin dan een gewone Belgisch burger… Hij haalt het zuurstofwater boven en de teek laat inderdaad gemakkelijk los. Het kopje zat nog helemaal aan het lijf! Mooie operatie dus!

De volgende 9km naar Steep Point wordt een onvergetelijk avontuur! Hier zien we onze Janis echt aan het werk! Up and down…een echte rootsbaan…
Stel je voor : 2 U-bochten met hellingsgraad 30% na elkaar, hellingen van 45graden en 20m lang. Onze Janis klimt die zonder moeite op in 2de versnelling!!! Wat een kracht!

Steep Point is verbluffend mooi! Een ruige rotskust met reusachtige golven die zich te pletter storten tegen de kliffen. We maken spaghetti bovenop de kliffen en staren ondertussen over het wateroppervlak… En geluk hebben we! We spotten een zeeschilpad en een walvis!!!!! We kunnen hem kilometers lang volgen.
De hele namiddag genieten we van het prachtige uitzicht!

Terug op de parking bemerken we een waterplas onder de auto. Onze Janis is wat ziekjes… We vragen terug hulp aan de ranger die daar toevallig bouwstenen aan het verzamelen is met zijn traktor. Hij weet het lek te lokaliseren en toont me waar ik moet kijken. Op dat moment bemerk ik een steentje tussen het metalen kader en de radiatorplaat. De ranger schroeft de plaat los en verwijdert de slechte kies. Nu halen we het wonderproduct van Danny boven en gieten het in de radiator. Daarna rijden we heel traag terug…en terug op de camping lekt ze niet langer. Ook de motor warmt niet teveel op. De ranger komt nog even op doktersbezoek. Voorlopig is alles ok. Hij vraagt ons om hem morgen te bellen als we bij het eerste tankstation zijn zodat hij weet dat we uit de dirt road (niet geasfalteerde weg) zijn. We moeten morgen wel op zoek naar iemand die het lek kan dichten.
We were lucky today!

Donderdag 30augustus2012

Vandaag rijden we terug de 4x4track en vervolgens de dirt road tot het Overlander Roadhouse. Onze Janis doet het goed en ook de benzinemeter blijft positief staan.
Onderweg bezoeken we nog even Hamelin Pool

Next days we get accustomed to the car and the driving. It is a real pleasure to drive with Janis and we’re more than once very happy with our choice. The 4WD gives us the freedom to visit all we want and the bed inside with the real mattress and duvet proves to be an excellent sleeping place! We never need to put on a tent if we don’t want and all camper equipment is installed in no time. Both of us enjoy the relative luxury we can live in, with our driving house and lots of good food supplies, we get easily accustomed at the rhythm of nature and the daily routine of an outback nomad.

From Fremantle we head North along Perth and Midland, there we get caught in the dark and decide to sleep on a road parking. Driving in the dark is nothing for our first night with an unknown car and numerous road trains drumming along. Next morning we leave to New Norcia, the only monastery settlement here in Australia. A cosy village along the highway, with a typical middle age arrangement of the buildings. But the rain give us a hard time there, so we don’t spend that long between the monks. Lucky me.
Our next destination is the Nambung National Park, with the pinnacle desert near Cervantes. The first national park on our trip, over an easy sand road between the pinnacles. These stones stand erected in the middle of the a sand plain, quite a surrealistic landscape. We really enjoy the sand driving, but its an easy track, without 4WD. At some points we go for a short walk between the stones, take a photoshoot and play hide and seek behind the stones with the heavy rainfalls combined with sunny intervals. A desert in the rain… Amazing. According to scientists these limestones are the result of a cementing of sand with some minerals to form a kind of limestone. Wind and sun do the rest of the job.
That afternoon we keep on driving near Jurien Bay. There we park the car at sunset in the bushes, but forget about the many mosquitos at dusk… Before we go sleeping, a huge hunt takes place inside the car and outside both of us received numerous stings from that aggressive variety.

Next day we drive to Leeman. Underway we arrange our RAC assignment, the local road assistance and we take a car insurance, both by phone. Fast and easy! Near Leeman the first test of the car appears, a visit to a cave inside the Drovers Cave National Park. The road to the caves start as an unsealed red road, between many wildflowers, for which this area is known and afterward a huge 4WD track trough the sands follows.
Upon arrival at the cave site, both of us rejoice the driving experience! We climb down to the walking trail and start discovering the cave… First we taught it would only be a closed cave, but by penetrating the darkness we suddenly see a light appear at the other side. It is an underground passage, where we wonder about the special forms of the rock formation inside. We really like the cave and cross it thrice, during the walk around, we meet our first kangaroos and enjoy the many colours of the flowers. Red, white, yellow, pink, purple, …
In the afternoon we drive further to Geraldton, where we sleep at a free camping site outside town. One covered with wonderful far sights of the surrounding wheat and rapeseed fields.

From Geraldton we keep driving North to the Kalbarri National Park. Along the way we’re amazed by the view of the pink lakes… Are these natural we ask ourselves? Especially because of the BASF signs at the entrance of one of the roads. That afternoon we visit the Z-bend inside the Kalbarri park, a wonderful gorge in the red sandstone massive. A track that leads along the rocks to the river bend, a romantic place to enjoy each others company, swimming and jumping fishes and the sunlight of the surrounding area.
That evening we prepare our dinner at the coast side of the National Park, with a magnificent sunset and some surfers as dinner view. We also sleep near the coast.
Next day we make an early trip along the coastal cliffs, before returning to the park for an amazing walk near the Natural Window. The 8km trail leads us along the top of the river bed, down to the stream and inside the bushes. Every part of the trip leads to some spectacular natural views. Along the way we enjoy the hiding of a small wallaby, the silence and the majestic nature.
That night we sleep at a horse ranch near the park. A necessity to load our batteries, enjoy a good shower, do the laundry and fill our water supplies. A really enjoyable location, with many friendly backpackers and travellers along. I enjoy writing a part of the blog at the campfire.

Now we leave Kalbarri for a long drive to the beginning of the Shark Bay marine park and the coastal area of the peninsula. At 20 km’s from Denham we sleep at a free camping area near the coast. Once again we enjoy the sunset and the sound of the waves…
Next day we fill our supplies in Denham and drive inside the Fraçois Peron National Park. At the park entrance there is a sign that tells us this park is only accessible with a 4WD and asks us to deflate our tire pressure with 20 psi, for a better grip and less destruction of the sand roads.. We do as asked and head inside the park along the red sandy roads, till the end of the park area. In the beginning the tracks are quite easy, but further inside some really loose sand areas appear. The Cape Peron offers some beautiful coastal views, which we enjoy by preparing our lunch. Afterwards we go for a coastal walk, while we take a photoshoot of some crabs, poops and cormorants. That evening we sleep in the park, at the Gregories site, near the coast.
Next morning we go for a long beach walk along the stony shore, searching for some well shaped shells, while we chatter about a myriad of things. After the walk we prepare fore some snorkelling, but soon we’re warming in the sun.. The water is much too cold this time of the year. Later that morning we drive to Herald Bright, another camp site in the park. Upon arrival we’re allowed to drive till the waterline through extremely loose sand dunes and camp in the nearby dunes. Only a low 4WD makes that possible, but Janis goes straight! An idyllic location, where we enjoy a long walk in the shallow beach waters, searching for some more shells and observing offensive crabs. They appear unseen out of the sand and disappear in a flash when entering their territory. We’re amazed by their aggressive behaviour! Ilse got unaware even two stings of them, by observing a sting ray… There also lies a massive cowrie trapped in the waters and most shells still got lobsters inside their turrets. What a variety of sea animals!

Early morning we cross once again the sandy roads of the park to the exit. We inflate our tyres and drive to Monkey Mia, a site where the dolphins come in the shallow waters to be fed. We arrive in the middle of the feeding session, enjoy the sight and look at a couple of pelicans on the beach. Afterward we book a cruise to an offshore black pearl factory, where they explain us the process of making pearls. And we sail to a dugong area, where we observe these mammals when surfacing. We enjoyed the cruise the more, because both of us got a nice reduction with the tour guide card of Ilse!
After the Monkey Mia visit, we head to Steep Point, but drive halfway into the bushes to camp over there. The end of the road is a 4WD track we cannot complete in the dark, especially because on the road we already faced a camel, an emu and a kangaroo. We don’t want one of these animals on our bumper or some lizards, mouses or rabbits under our tyres during a night adventure.

Next morning we drive till the 4WD track and then we’re obligated to deflate our tyres… The track ahead seems promising, at the beginning we get some troubles to climb a slope in the dry, loose sand, but after adjusting our tyre pressure we can go on and how!?! The entire track proves to be a real rollercoaster, steep sanddunes, U-turns, uphill, downhill, crossing over the beachside. A real adventure. We wonder many times about how easy Janis gets up- and downhill. Just some fuel and the car drives perfectly smooth and easy along all these heavy tracks! A real beast of the outback. In her we trust!
Halfway the track we start to loose water… Ouch… A small disappointment and after some consults it seems that a stone is struck in our radiator. Bad luck for us, but with a lot of help of the local ranger and a fluid to repair the radiator we can continue our adventure. We reach Steep Point safely. The westernmost point of Australia. Beautiful cliffs, high waves, a couple of turtles, a humpback whale, they pass all during our afternoon. Our campsite is at the beachside, where we light our first campfire, because it is still cold after sunset. We share a romantic dinner at the beach, with the warmth of flames around and the waves on the rocks. Lovely!
Next day we already leave along the rollercoaster back out the bay, but not before we passed along the ranger, who checks if our radiator is well and he asks us to call once we are back at the Overlander Roadhouse, the closest living sign from there, a 200 km further. We reach without any problems our destination, with a short stop at Hamelin Pool, where we pay a visit to the well-known stromatolites colony. Stromatolites are small bacteria, which grow in big colonies as stones in very salty waters. They form also important sources of oxygen.
Thereafter we leave the Shark Bay heritance drive behind and head further nord to the Gascogne and the Ningaloo Reef.