Алтай snow fun, Баян-Олгий (Part 2)

Vrijdag, 8 november 2013

Tegen de middag komen we aan in een ger te midden van de steppe op een boogscheut van het Achit Nuur. We eten schapenribbetjes met een bouillon van aardappelen, groentjes en vlees. De gastvrouw blijkt mijn leeftijd. Eerlijk gezegd voel ik me stukken jonger!
Onze chauffeur vertelt de familie dat ik leuke foto’s maak en ik word omgetoverd tot familiefotograaf. De vrouw des huizes maakt zich op en we gaan paardrijden. We kunnen geen prachtiger weer inbeelden! Blauwe hemel en prachtige kleuren! De steppe is net een gouden oppervlak omzoomd met witte bergtoppen. We rijden tot aan het meer dat al gedeeltelijk bevroren is. De ijsblokken liggen op elkaar gestapeld aan de rand van het water.
We maken een familiefotoreportage in het riet.

Tegen valavond keren we terug naar de ger en we zijn blij om onze voeten te verwarmen aan het kacheltje. En dan wordt er opnieuw gekookt… schapendumplings. Even later komt ook de rest van de familie een bezoekje brengen. We slapen die nacht met zijn tienen in de ger. Lekker gezellig!

Zaterdag, 9 november 2013

We zijn net aangekomen bij onze gastfamilie. Het was een schitterende maar hobbelige dag. We moesten omrijden omdat er teveel sneeuw lag op de pas. De omweg was ook leuk. Sneeuw tot halfweg de onderbenen. We rijden letterlijk over de bergen door een volledig wit landschap. Over de middag stoppen we in de ger van onze driver voor de lunch.

Tegen de avond komen we aan in Ulaangom waar we vriendelijk ontvangen worden door een collega van onze driver. De dochter is leerkracht Koreaans en de schoonzoon werkt bij de politie. Hier in Mongolië leert men eerst Russisch, dan Koreaans en dan Engels. De rest van de talen, zoals Frans en Duits, worden in Ulaan Baatar onderwezen. De 3 maanden oude baby wordt door iedereen letterlijk en figuurlijk op handen gedragen. We voelen er ons onmiddellijk thuis. We besluiten dan ook om hier een dagje rust te nemen en dinsdag te vertrekken voor een 20-uren durende busrit naar Tosontsengel.

Zondag, 10 november 2013

Deze morgen rijden we naar het Uvs Nuur (Nuur=lake=meer). Het lijkt voor ons alsof we naar de zee rijden in de winter. Daar aangekomen blijkt dat ik het fototoestel vergeten ben. Dan maar een fotooke met de I-pad. In de zomer staat het hier vol met tenten. Nu ja, wij gaan ook niet aan het strand gaan liggen in de winter!
Daarna rijden we naar de Twin Peaks met Türgen Uul en Karkhiraa Uul (Uul=mountain=berg.) De wolken slingeren zich in slierten rond de berg en verbergen juist de toppen. Het geeft een magisch beeld.

Terug in de ger genieten we van de warmte en het avondmaal. We worden ook vertrouwd met de familie, want we kruipen met zijn tweeën in het éénpersoonsbed onder het grote donsdeken. In een ger leef je met elkaar en verdwijnt de Westerse schaamte.

Maandag, 11 november 2013

Ik heb juist gewerkt! Voor 4 mensen gekookt en de afwas gedaan! Dit alles met een liter water! In een ger is er geen stromend water en er wordt dus heel zuinig omgesprongen met het water. Ik vind de mensen hier op alle vlak heel ecologisch. Afwasproduct gebruiken ze niet, enkel warm water. Heel veel zaken worden hergebruikt. Wij gebruiken op 2 dagen tijd een hele WC-rol. Zij doen daar een hele maand mee!
Daarjuist werd ook even het roet uit de schoorsteen van het centrale kacheltje geklopt! Dit moet ook gebeuren.

Deze morgen gingen we de bustickets kopen voor morgen. Als ze onze paspoorten zien, schrikken ze altijd even terug. Hoe moeten we dit lezen? Wat is voor- en familienaam? Maar uiteindelijk mogen we wel altijd mee met de bus!

Het valt op dat men hier gewoon veel trager leeft. Het is ook opmerkelijk hoeveel tijd ze spenderen in het eten bereiden. De enige groenten die ze hebben op het platteland zijn aardappelen, ajuin, kool, wortelen en rapen. De noedels worden altijd vers gemaakt…deeg rollen en slierten snijden. Verder zit de frigo (soms aanwezig in de dorpen) vol met schapenvlees. Vegetariër zijn, is hier echt een ramp. Alles wordt op smaak gebracht met het vet van het vlees…onze bouillon.
Er staan altijd koekjes en melkthee klaar in de ger. Ze drinken gemiddeld 2 liter melkthee per dag… en geen halfvolle of magere melk maar verse yakmelk! Na 6 maanden bijna-vegetariër heeft mijn maag soms moeite met al het dierlijk vet. Oma zou hier al weggelopen zijn van de geur van alle geiteproducten.

We merken geen echte armoede in het land. Alleen eenvoud omwille van de geografische ligging en een samenleven met de natuur. Ze eten veel vlees maar het is heel gezond vlees. De dieren grazen voortdurend op de wijde graslanden en worden nooit opgejaagd. Vooraleer te slachten, worden ze de dag vooraf opgesloten in een kraal en met één korte snede afgemaakt. Er is ook geen overconsumptie. Er wordt alleen geslacht wat nodig is. Verder wordt ook alles gebruikt. De vacht, het vlees, de ingewanden…niets gaat verloren.

De communicatie is hier heel belangrijk. Als er bezoekers komen in de ger, wordt er uren gebabbeld. Het nieuws wordt nog steeds mondeling verspreid.

Next day we keep driving till we arrive at a beautiful lake – Ачит Нуур (Achit Nuur). In summertime the mosquitos make it impossible to stay here long. But the cold has frozen them all… Nonetheless their eggs are in incubation till next spring. Along the road the snow filled landscape stays wonderful. Around noon we arrive at a yurt, receive a warm meal and milk tea, before we go for a horse ride along the lake.
Both of us receive a beautiful small Mongolian horse and together with both parents we set off on a trip along the frozen lakeshore. Along the trip we take lots of pictures from the family and us, after a while everyone knows Ilses skills. Ганбаа already looked a couple of times to our slideshows and he really likes the selection process. So probably he informs everyone about the opportunities for a good snapshot, which they accept gratefully…
That evening they prepare us fresh sheep dumplings, while their two kids fight for the games on the iPad. Late that evening another couple, the woman her brother and wife, with their child, arrives. The hostess prepares another potato dish at 10 o’clock for the newcomers, unbelievable. That night we sleep all together – the host family with their two kids, the brother, his wife and kid, the driver and us – in the big yurt.

We leave the family next morning for a long driver through snowcapped mountains, along frozen lakes and valleys in the snow. The stunning landscape mesmerises us again and again! That noon we pick up two children on their way to school and we dine at Ганбаа his GER.
All the afternoon we keep driving through the landscape. We have to make a long detour since the original way, through the mountains, is blocked by snow. At night we sleep with our guest family in Ulaangom. We’ll sleep there for three nights.
Next day we visit Увс Нуур (Uvs Nuur), Mongolia’s biggest lake. It is more like a shallow inland sea (max 12m deep), the water is also five times saltier as in the oceans. No fishing, but good for the buoyancy… There is no outlet of the lake, so part of the shores transform into wetlands every year. Mosquitos swarm the area during summer, for now they would simply be blown away if they aren’t frozen first. The weather don’t allow us to see much, but the wind gives it a real feeling of being at sea. The funny thing is that we forget our camera in the GER… A fact Ганбаа finds extremely funny, luckily the iPad allows us to take some snapshots. That afternoon we visit the twin peaks (Тургэн Уул and Хархнраа Уул), in summer there are good hiking options in the area, but now it is just a quick look.

The day after we stay in the GER, with the family, while Гаибаа drives back home. Nonetheless he bought us our bus tickets to Тосонцэнгэл (Tosontsengel), so he is sure we can continue our trip!
The bus trip will take some 18 hours, so we decide to rest a little before that… Next day our hosts drive us to the bus station, make sure everything is loaded and that we are on the right one, before they drive back home. We had a great time with them.